ദില്ലിയിലെ ശക്കര്പൂരിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ വാടകവീട്ടില് എക്സ് സൗദിയായ ഒരച്ചായനു ചുറ്റും ഞങ്ങള് മൂന്നുനാലുപേര് കൂടിയിരിയ്ക്കുന്നു. അച്ചായന് തന്റെ പ്രവാസ ജീവിതാനുഭവങ്ങള് പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ച് താരതമ്യേന പ്രായംകുറഞ്ഞ ഞങ്ങളെ കേള്പ്പിയ്ക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാന് യുദ്ധത്തില് നേരിട്ട് പങ്കെടുത്ത ജവാന് തന്റെ വീരകഥകള് അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്ന മട്ടിലാണ് അച്ചായന് കാര്യങ്ങള് അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്നത്. വല്ല്യ വില്ലന്മാരെന്നു സ്വയം വിശ്വസിയ്ക്കുന്ന ഞങ്ങളെ ഇടയ്ക്കിടെ “ നീയൊക്കെ വെറും പില്ലാരാടാ ” എന്ന രീതിയില് ഏറുകണ്ണിലൂടെ നോക്കുന്നുമുണ്ട്. ഇതിനിടയിലെപ്പൊഴോ സൗദിയില് ജോലിചെയ്യുമ്പോള് ഇക്കാമയില്ലാതെ പുറത്തിറങ്ങിയതിനു അച്ചായനെ പോലീസ് പിടിച്ചതും ജയിലില് കിടന്നതും മറ്റും വിശദീകരിച്ചു.
ഞാന് ആദ്യം കരുതിയത് നമ്മുടെ റോസമ്മ, മറിയാമ്മ, ചിന്നമ്മ, പോലെ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെങ്ങാനമായിരിയ്ക്കും ഇക്കാമയെന്ന്. പിന്നെ മനസ്സിലായി ഇക്കാമ ഞാന് വിചാരിച്ചതിനേക്കാള് കേമിയാന്നെന്ന്.
നമ്മള് വിദേശികള് സൗദിയില് താമസിയ്ക്കണമെങ്കില് ഇക്കാമ വേണം. നമ്മടെ റേഷന് കാര്ഡിന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു പതിപ്പ്. എ.പി .എല്ലുകാരനും, ബി.പി.എല്ലുകാരനും വ്യതാസമില്ലാതെ എല്ലാ വിദേശികളും ഇത് കൈവശം വയ്ക്കണം. റേഷന് ഒട്ടു കിട്ടുകയുമില്ല. നമ്മളെപ്പറ്റിയുള്ള എല്ലാ അത്യാവശ്യ വിവരങ്ങളും ഇതില് കാണും. ചുമ്മാ സൗദിയില് ചെന്ന് ഏതെങ്കിലും കടയില്നിന്നു വാങ്ങാന് കിട്ടുന്ന സാധനമല്ല ഇക്കാമ. നമ്മളെ സൗദിയില് എത്തിയ്ക്കുന്ന മൊതലാളി വിചാരിച്ചാലേ അത് സംഘടിപ്പിയ്ക്കാന് പറ്റൂ. പക്ഷെ അവര് വിചാരിയ്ക്കണം!!!! ( ഇപ്പോള് ഇക്കാമ നമ്മുടെ ക്രെഡിറ്റ് കാര്ഡ് വലിപ്പത്തിലാക്കി ) അച്ചായന് പോയിക്കഴിഞ്ഞും വേറെ പണിയൊന്നുന്നുമില്ലാതതിനാല് ഞാനിരുന്നു ചിന്തിച്ചു.
നമ്മള് വിദേശികള് സൗദിയില് താമസിയ്ക്കണമെങ്കില് ഇക്കാമ വേണം. നമ്മടെ റേഷന് കാര്ഡിന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു പതിപ്പ്. എ.പി .എല്ലുകാരനും, ബി.പി.എല്ലുകാരനും വ്യതാസമില്ലാതെ എല്ലാ വിദേശികളും ഇത് കൈവശം വയ്ക്കണം. റേഷന് ഒട്ടു കിട്ടുകയുമില്ല. നമ്മളെപ്പറ്റിയുള്ള എല്ലാ അത്യാവശ്യ വിവരങ്ങളും ഇതില് കാണും. ചുമ്മാ സൗദിയില് ചെന്ന് ഏതെങ്കിലും കടയില്നിന്നു വാങ്ങാന് കിട്ടുന്ന സാധനമല്ല ഇക്കാമ. നമ്മളെ സൗദിയില് എത്തിയ്ക്കുന്ന മൊതലാളി വിചാരിച്ചാലേ അത് സംഘടിപ്പിയ്ക്കാന് പറ്റൂ. പക്ഷെ അവര് വിചാരിയ്ക്കണം!!!! ( ഇപ്പോള് ഇക്കാമ നമ്മുടെ ക്രെഡിറ്റ് കാര്ഡ് വലിപ്പത്തിലാക്കി ) അച്ചായന് പോയിക്കഴിഞ്ഞും വേറെ പണിയൊന്നുന്നുമില്ലാതതിനാല് ഞാനിരുന്നു ചിന്തിച്ചു.
അല്ലെങ്കിലും ഞാനെന്തിനാ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാലോചിച്ച് തല പുണ്ണാക്കുന്നത്? ദില്ലിയില് കിടന്നു വാളുവെച്ചു വീരചരമം പ്രാപിക്കേണ്ടി വന്നാലും, ഇന്ത്യക്കു വെളിയില് പോയി ജീവിയ്ക്കില്ലാ എന്ന് ഞാന് ശപഥം എടുത്തിരുന്ന കാര്യം എനിയ്ക്കറിയാമായിരുന്നു. എന്റെ കാര്യമല്ലേ, ഇനി വെറുതെയെങ്ങാനം എന്റെ മനസ്സുമാറിയാലോ എന്ന് കരുതി പാസ്പോര്ട്ട് പോലും എടുത്തിരുന്നില്ല.
അങ്ങനെ നമ്മള് വിചാരിയ്ക്കുന്നത് മാത്രം നടക്കാനാനെങ്കില് ഉടയതമ്പുരാനെന്തിനാ മോളിലിരിയ്ക്കുന്നത്!!
എല്ലാം വളരെപ്പെട്ടന്നായിരുന്നു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ ഞാന് ഞാനല്ലാതായി മാറിയത് ഞാന് പോലുമറിയുന്നത് സൗദിയിലെ ജിദ്ദയിലെത്തി നാലു വര്ഷം കഴിഞ്ഞുള്ള ഒരു പാതിരാത്രിയിലായിരുന്നു.
വിവാഹത്തിന് കൃത്യം ഒരുവര്ഷം മുന്പേ മാന്യനും, മാന്യനാകുന്നതിനും രണ്ടുമാസം മുന്പേ മര്യാദക്കാരനുമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഞാന്, ഭാര്യയുടെ പ്രലോഭനങ്ങളില്പെട്ടു സൗദിയിലെത്തപ്പെട്ട വെറും കുഞ്ഞാട് മാത്രമാണന്നു എനിയ്ക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടത് അന്ന് രാത്രിയിലാണ്. സ്റാഫ് നേഴ്സായി തൊട്ടടുത്ത ആശുപത്രിയില് ജോലിചെയ്യുന്ന എന്റെ ഭാര്യയെ, ഈവനിംഗ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് അവള് മിസ്കോള് അടിയ്ക്കുമ്പോള് ഞാന് പോയി കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരും. ഞാന് മിസ്കോളും പ്രതീക്ഷിച്ച് റൂമില് ഉലാത്തുകയായിരുന്നു. മലയാളിയായ മുതലാളിയുടെ ഹോസ്പിറ്റല് ആയത് കാരണം എട്ടു മണിയ്ക്കൂറിനു പകരം ഒന്പതു മണിയ്ക്കൂര് ജോലി ചെയ്താല് മതി! അത്രയും ആശ്വാസം!!
സമയം അര്ദ്ധരാത്രി ഒരുമണി. കോട്ടയം പുഷനാഥിന്റെ അപസര്പ്പകകഥയിലെപ്പോലെ ആരോ കതകില് മുട്ടുന്നു.
ഡും ............................ഡും.................................ഡും.................................
ഇസ്രായേലിന് നാഥനായി വാഴുമേക ദൈവം...എന്ന മൊബൈല് റിംഗ്ടോണ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഞാന് വളരെ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി.! പെട്ടന്ന് ഞാന് ഡിക്ടറ്റീവ് പുഷ്പരാജായി. മൊബൈല് കയ്യിലെടുത്തു. കതകിലെ ചെറിയ ലെന്സ് സുഷിരത്തിലൂടെ നോക്കി...വലിയതോതില്
ഞെട്ടി!!!!!
ജവാസത് !!!
ഉംറ നിര്വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അതാത് ദേശങ്ങളിലെയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാത്ത വിരുതന്മാരെ പിടികൂടി നാട്ടിലയയ്ക്കാന് നിയുക്തരായ പാസ്പോര്ട്ട് വിഭാഗം ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് ജവാസത്. ഏതു അനധികൃതനെയും അവര്ക്ക് പിടിയ്ക്കാം.
ഞെട്ടി!!!!!
ജവാസത് !!!
ഉംറ നിര്വഹിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അതാത് ദേശങ്ങളിലെയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോകാത്ത വിരുതന്മാരെ പിടികൂടി നാട്ടിലയയ്ക്കാന് നിയുക്തരായ പാസ്പോര്ട്ട് വിഭാഗം ഉദ്യോഗസ്ഥരാണ് ജവാസത്. ഏതു അനധികൃതനെയും അവര്ക്ക് പിടിയ്ക്കാം.
പള്ളീലച്ചന്റെ ലോഹധരിച്ച മൂന്നുപേര്. കാക്കി ധരിച്ച, തോക്ക് പിടിച്ച നാലുപേര്.
ഡും.ഡും.ഡും.ഡും.ഡും ഡും ഡും ദുംടിം ...
നാടിലെ ഉത്സവങ്ങള്ക്ക് ചെണ്ടകൊട്ടുംപോലെ കതകില് കൊട്ടല് തുടര്ന്നു....
ഞാന് കതകു തുറന്നു..
ഫേന് ഇക്കാമാ ???? ചോദ്യം കൊറസിന്റെ അകമ്പടിയോടെ!!
ഇക്കാമ എന്ന് കേട്ടതും എന്റെ കണ്ണിലെ കറണ്ട് പോയി!! രണ്ടുദിവസം മുന്പ് ഇക്കാമ പുതുക്കുവാനായി കമ്പനിയുടെ റിയാദ് ഒഫീസിലേക്കയച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ്. പുതുക്കിക്കിട്ടാന് കുറച്ചു ദിവസമെടുക്കും. തല്ക്കാലത്തേക്ക് ഒരു പേപ്പര് അറബിയിലെഴുതി ഒപ്പും സീലും വച്ച് കമ്പനി തന്നത് എന്റെ കൈവശം ഉണ്ട്. ഡ്യൂട്ടിയ്ക്ക് പോയപ്പോള് ധരിച്ചിരുന്ന ഷര്ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റില് ഭദ്രമായി വച്ചിട്ടുമുണ്ട്. തല്ക്കാലം അതെടുത്ത് കാണിച്ചു നോക്കാം. പക്ഷെ ഒരു കുഴപ്പം. നിന്ന നില്പ്പില് ഞാനൊരു പ്രതിമയായി മാറി. മൂന്നു നിലകളുള്ള ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റില് നിന്നും ഒന്നുരണ്ടുപേരെ ജവാസത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥര് പൊക്കി. മൂന്നാം നിലയില് നിന്നും താഴേയ്ക്കും അതുവഴി സുഡാനിലേയ്ക്കും ഓസിനു പോകാമല്ലോ എന്ന സന്തോഷത്തില്, രണ്ടാം നിലയിലുള്ള എന്നെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കി ഉംറയ്ക്ക് വന്ന ഒരു സുഡാനിയമ്മച്ചി പോയ പോക്കില് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പ്രതിമയ്ക്ക് ചിരിയ്ക്കാനോ ശുഭയാത്ര ആശംസിക്കാനോ കഴിയില്ലല്ലോ! മാവേലിക്കര കൃഷ്ണന്കുട്ടി നായരെപ്പോലെയിരിയ്ക്കുന്ന ഒരു ജവാസാത്തന്റെ നേതൃത്വത്തില് അവര് ഇതിനിടയില് എന്തൊക്കെയോ എന്നോടു ചോദിയ്ക്കുന്നു. ഭാഗ്യവശാല് എനിക്ക് അറബിയോ അവര്ക്ക് ആംഗലേയമോ അറിയില്ല. പിന്നെ ചോദ്യങ്ങള് മുദ്രകളിലായി. ഉത്തരം കിട്ടാതായപ്പോള് ചോദ്യങ്ങള് എല്ലാം തീര്ന്നു.
പ്രതിമയായ എന്നെ ഒരു സൈഡിലേയ്ക്ക് നീക്കിവച്ച് അവര് അകത്തുകടന്നു. മുറികളില് പരിശോധന തുടങ്ങി. ഫ്ലാറ്റിലെ ഒരു മുറി, ഭാര്യയുടെയൊപ്പം ജോലിചെയ്യുന്ന ഒരു ഫിലിപ്പീനി ഫാമിലിയ്ക്ക് ഞങ്ങള് വാടകയ്ക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു. രണ്ടുപേരും അന്നത്തെ ദിവസം നൈറ്റ്ഡ്യൂട്ടിയ്ക്ക് പോയിരുന്നു. ആ മുറി തുറന്നുകാണിയ്ക്കാന് കൃഷ്ണന് കുട്ടി നായര് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇത്രയും കാലമായിട്ടും, പൂട്ടിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന മുറി ചാവിയില്ലാതെ തുറക്കാന് പഠിയ്ക്കാത്ത എന്നെ എന്തിനു കൊള്ളാം!!! ഞാന് എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. ദുര്ബലമായ തന്റെ കാല് പൊക്കി കൃഷ്ണന് കുട്ടി നായര് വാതിലില് തൊഴിയ്ക്കാന് ആരംഭിച്ചു...തുറക്കടീ കതക് എന്നോ തുറക്കടാ കതക് എന്നോ ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചവിട്ടുകള് എന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസിലായി.
ഇതിനിടയിലെപ്പോഴോ എന്റെ കണ്ണിലെ കറണ്ടുവന്നു. സ്ലോമോഷനില് പ്രതിമ ചലിച്ചു. കമ്പനി തന്ന പേപ്പര് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. പോരാ ... ഞാന് വര്ക്കുചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലില് നിന്നും എനിയ്ക്ക് ലഭിച്ച വിശിഷ്ട സേവാ മെഡലുകള് കാട്ടി. ( സത്യം! ) വാളും പനയുമുള്ള എന്റെ വിസിറ്റിംഗ് കാര്ഡ് കാട്ടി. പോരാ..പോരാ..
ഫേന് ഇക്കാമ???????
ഇപ്പം ശരിയാക്കിതരാം എന്ന മട്ടില് ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഭാര്യക്ക് വിളിയ്ക്ക്കാനൊരുങ്ങിയ എന്നെ, നല്ലവനായ ഒരു ജവാസത്തന് മാ നിഷാദ എന്ന് വിലക്കി. മൊബൈല് എന്റെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങി ഓഫ് ചെയ്തു തിരിച്ചുതന്നു. - സാധാരണ തിരിച്ചു കൊടുക്കാറില്ലത്രേ! മറ്റൊരാള് കമ്പ്യൂട്ടര് ടേബിളിന്റെ മുന്നിലെത്തി ഒരു സ്കയില്ല് എടുത്ത്, മോനിട്ടറിന്റെ തട്ടം അല്പം പൊക്കി “ ഇതിനകത്ത് വല്ലതുമുണ്ടോടെയ്? “ എന്ന് തല അല്പം ചരിച്ച് കണ്ണുകൊണ്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു. “ ഹേയ് ഞാനത്തരക്കാരനല്ല “ എന്ന് ഞാന് കണ്ണുകൊണ്ട് ഉത്തരവും കൊടുത്തു. അപ്പോഴാണ് ദില്ലിയിലെ പ്രശസ്തമായ സ്റ്റുഡിയോയില് നിന്നും ലാമിനേറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ടുവന്ന ഞങ്ങളുടെ കല്യാണഫോട്ടോ അയാളുടെ ശ്രദ്ധയില് പെട്ടത്. കണ്ടാല് ചെറിയ ബംഗാളി ചായയുള്ള ഞാന് തന്നെയാണ് ഫോട്ടോയില് എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി കൈകൊണ്ട് മുദ്രകാട്ടി ഒരു ചോദ്യം.
മാര്യേജ് സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് എവിടെ???
അറബിക്കഥകളി ഞാന് പഠിച്ചുതുടങ്ങി. സര്ട്ടിഫിയ്ക്കറ്റെടുക്കാന് പെട്ടി തുറക്കുമ്പോള് ഫോട്ടോയില് നോക്കി “ ഹോര്മാ കോയിസ് “ പൊണ്ടാട്ടി കൊള്ളാമഡേയ് “ എന്ന കോമ്പ്ലിമെന്റും അയാള് തന്നു. ( ഓ അത്രയ്ക്കൊന്നും ഇല്ലാ എന്ന് ഞാനും ആശ്വസിച്ചു. )
എന്തായാലും മാര്യേജു സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഏറ്റു എന്ന് എനിയ്ക്ക് മനസിലായത്, ചപ്പല് മാറ്റി ഷൂ വേണമെങ്കില് ഇട്ടോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്! എന്റെ കാര്യത്തില് എന്തായാലും തീരുമാനമായി. ആനവണ്ടിയില് കയറി നേരെ തര്ഹീല് എന്നറിയപ്പെടുന്ന, അനധികൃതരെ പാര്പ്പിയ്ക്കുന്ന താല്ക്കാലിക ജയിലിലെയ്ക്കും, അവിടെ നിന്നും ഇന്ത്യയിലെ ഏതെങ്കിലും എയര്പ്പോര്ട്ടിലേയ്ക്കും കയറ്റിവിടും. അത് ഡല്ഹിയിലേക്കാവരുതേ കര്ത്താവേ എന്ന് മാത്രം ഞാന് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.
എനിയ്ക്കുമുന്പ് ജയില്വാസം അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള സഖാവ് വി. എസ്. അച്യുതാനന്ദന് സ: പിണറായി വിജയന്, കൂടല് ബിജോയ് എന്നിവരെ ഞാന് മനസ്സില് സ്മരിച്ചു – കൂടല് ബിജോയി എന്റെ ഫ്രെണ്ടാണ്, ജവാസത് ജയിലില് അനേകതവണവസിച്ചിട്ടുള്ള കൂടല് ബിജോയി ഇപ്പോള് “ എന്റെ ജവാസത്തുസ്മരണകള് “ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ രചനയിലാണ്-
അപ്പോഴേയ്ക്കും മാവേലിക്കര കൃഷ്ണന് കുട്ടി നായര് പണിപറ്റിച്ചു. കതകു തൊഴിച്ചു തൊഴിച്ചു ഒരാര്ത്തനാദത്തോടെ ഫിലിപ്പീനിയുടെ റും പൊളിച്ച് അകത്തു കടന്നു. അവര് കഷ്ടകാലത്തിനു മുറിയിലെങ്ങാനം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില് ഫിലിപ്പീനി എംബസിയ്ക്ക് പണിയായേനെ. ദൈവം സഹായിച്ച് നമ്മക്ക് ചോദിയ്ക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാതതുപോലെ നമ്മുടെ എംബസിയ്ക്കും ചോദിയ്ക്കാനും പറയാനും ആരുമില്ലാതതിനാല് രക്ഷപെട്ടു. ഞാനാര്? വെറും പതിനാറു ലക്ഷത്തിലൊരുവന്!! എന്റെ മാന്യതയും കൂതറ വേഷവും കണ്ടു മനസ്സലിഞ്ഞായിരിയ്ക്കണം നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചോളാന് അനുവാദം തന്നു. അങ്ങനെ ആഘോഷമായി ഞങ്ങള് പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോള് അതാ വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ച പുലിക്കുട്ടിയെപ്പോലെ യൂണിഫോമില് തന്നെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു വരുന്നു. എന്റെ ഫാര്യ!!! (ഞങ്ങള് കൊല്ലക്കാര്ക്ക് ഭാര്യയില്ലല്ലോ!) കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാന് ഞാന് ചെല്ലാത്തതിനാലും, മൊബൈല് ഓഫു ചെയ്ത്/ചെയ്യിച്ച് വച്ചിരുന്നതിനാലും എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവന് ആദ്യം കണ്ട ജവാസത്തനോട് അവള് തീര്ത്തു. ” ഇതെന്താ വെള്ളരിയ്ക്കാപ്പട്ടണമോ ? ഇവിടെ നിയമമില്ലേ ? നീതിയില്ലേ ??? ഫാര്യയില്ലാത്ത നേരം നോക്കി വീട്ടില് കേറി ന്റെ മാപ്ലേ പീഡിപ്പിയ്ക്കാന് / പേടിപ്പിയ്ക്കാന്, നിങ്ങള്ക്കെന്ത്ധികാരം? തോന്നിവാസം കാണിയ്ക്കുന്നോ ????
സത്യം പറഞ്ഞാല് എവളിത്രേം വല്യ പുപ്പുലിയാണന്നു ഞാനറിഞ്ഞത് അന്നാണ്. മീശ മാധവനില് നമ്മടെ ദിലീപ് ബുഷിനോട് പറഞ്ഞപോലുള്ള ഒറിജിനല് അറബി!!! സബാഷ് ബേട്ടീ സബാഷ്!! തന്റെ ഭര്ത്താവിനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാന് സാക്ഷാല് യമധര്മ്മനോട് വഴക്കുണ്ടാക്കിയ ഉത്തമഭാര്യയായ സാവിത്രി ഇതാ സൗദിയില് ഒരു കേരളനാരിയിലൂടെ പുനര്ജനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു!! പെണ്വര്ഗത്തോട് പൊതുവേ ബഹുമാനവും അത്യാവശ്യം പേടിയും ഉള്ള സാറന്മാര് അല്പമൊന്നടങ്ങി.
( സൗദി പോലീസിന്റെ തോക്കിനുമുന്നില് ഇങ്ങനെ സംസാരിയ്ക്കാന് നിനക്കെങ്ങനെ ദൈര്യം വന്നു കുട്ടീ എന്ന് ഞാന് പിന്നീട് ചോദിച്ചപ്പോള് അവള് പറഞ്ഞു “ കഴിഞ്ഞ നാലു വര്ഷങ്ങളായി ആറ്റംബോംബ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന എനിയ്ക്കാ ഈ ഒണക്കതോക്കിനെ പേടി!! )
സംഗതി അറബിയില്ത്തന്നെ അവള് അവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും അടുത്ത പ്രശ്നം ഉടലെടുത്തു. അവടെ കയ്യിലും ഇക്കാമയില്ല!. പിറ്റേ ദിവസം അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെ സന്ദര്ശിയ്ക്കാന് ദുബായിലേയ്ക്ക് പോകാന് വേണ്ടി ഇക്കാമ ഹോസ്പിറ്റലില് മടക്കിനല്കി പാസ്പോര്ട്ട് വാങ്ങി വരുന്ന വരവിലാണ് ഈ സംഭവങ്ങള്. പാസ്പോര്ട്ടില് സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്തിരിയ്ക്കുന്ന എക്സിറ്റ് റീഎന്ട്രി വിസ കാട്ടിയിട്ടും ജവാസത്തിനു തൃപ്തിയായില്ല.
ഫേന് ഇക്കാമാ ???
ഞാന് ഈ നാട്ടുകാരനേയല്ല എന്ന മട്ടില് നാട്ടില് പോകാന് നില്ക്കുന്ന
എന്നെ നോക്കി ജവാസാത്ത് അവളോട് ഒറ്റ ചോദ്യം.
എന്നെ നോക്കി ജവാസാത്ത് അവളോട് ഒറ്റ ചോദ്യം.
ഇവന് നിന്റെ ആരാ?????
കൊട്ടാരക്കര ജൂബിലീ മന്ദിരത്തില്വച്ച് നല്ല ഒന്നാംതരം പള്ളീലെ അച്ഛന്മാര് ആശീര്വദിച്ച് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ച്, തെളിവായിതന്ന വിവാഹ സര്ട്ടിഫിക്കേറ്റില് നോട്ടറി വക്കീലിനെക്കൊണ്ട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി, കേരള ഗവണ്മെന്റിന്റെ ആഭ്യന്തിരവകുപ്പില് നിന്നും സീലും പതിപ്പിച്ചു, കേന്ദ്രത്തില് നിന്നും വിദേശകാര്യ വകുപ്പിന്റെ അനുമതിയും വാങ്ങി, അറബിയിലേയ്ക്ക് ഭാഷാന്തരം ചെയ്ത്, സൗദി വിദേശകാര്യമന്ത്രാലായത്തിന്റെ നാല്പ്പതു റിയാല് സ്റ്റാമ്പും പതിപ്പിച്ച് വിശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ട വിഹാഹ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില് നോക്കിയാണ് ചോദ്യം!!
അവള് ഉത്തരം നല്കി..
ഇതെന്റെ ജോസ്!
ഇപ്പോഴാണ് ഞാന് ശരിയ്ക്കും ഞെട്ടിയത്!!!! ( മുന്പുണ്ടായ ചെറുതും വലുതുമായ എല്ലാ ഞെട്ടലുകളും ഞാന് മായിച്ച്ചുകളയുന്നു. ) എന്റെ പേര് ജോയി എന്നാണന്നു എനിയ്ക്കൊര്മ്മയുള്ള കാലം മുതല് ഞാന് മനസ്സിലാക്കിയിരിയ്ക്കുന്ന സത്യമാണ്. എന്തിനേറെ പറയണം ജവാസത്തന്മാരുടെ കയ്യിലിരിയ്ക്കുന്ന വിവാഹ സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില് പോലും ജോയി എന്ന് അറബിവെണ്ടാക്കാ അക്ഷരത്തിലും എഴുതിയിട്ടുണ്ടല്ലോ??? പിന്നെ ഈ ജോസ് എവിടെനിന്ന് വന്നു??
ജവാസത്തിന്റെ ചോദ്യം എന്നോടായി
ഇന്ത ജോസ്???
ലാ അന ജോയി ! ( അല്ല എന്റെ പേര് ജോയി എന്നാകുന്നു - Simple present tense )
സ്വന്തം പേര് പറയാനുള്ള അറബിയൊക്കെ ആലുവ ജോണ്സന് എന്ന, സൗദിയില് പത്തു വര്ഷം തികച്ച എന്റെ സുഹൃത്തിനുപോലും അറിയാം! എന്റെ ഭാര്യയാണെകില് ഉറപ്പിച്ചും തറപ്പിച്ചും പറയുന്നു ഞാനവളുടെ ജോസ് തന്നെയാണെന്ന്. ജവാസത്ത് കണ്ഫ്യൂഷനിലായി.
സ്നേഹം കൂടുമ്പോള് ചില പെണ്ണുങ്ങള് ഭര്ത്താവിനെ കുട്ടാ, കരളേ പൊന്നെ എന്നൊക്കെ വിളിയ്ക്കാറുണ്ടത്രേ!! ( ആവോ എനിയ്ക്കറിയില്ല ! സന്തോഷ് മുതിരക്കാലില് പറഞ്ഞുള്ള അറിവാ ) എന്നാലും ലോകത്തൊരിടത്തും സ്നേഹം കൂടിയ ഭാര്യ ഭര്ത്താവിനെ “ ന്റെ ജോസേ “ ന്നു വിളിച്ചതായി ആരും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. സ്വന്തം ഭര്ത്താവിന്റെ പേര് മാറ്റിപ്പറഞ്ഞു, അതും ഈ നിര്ണ്ണായക സമയത്ത് എന്നെ കൊലയ്ക്കുകൊടുക്കാന് കൂട്ടുനില്ക്കുന്ന കുടലേ.... നിന്നെപ്പറ്റി ഞാന് പറഞ്ഞ നല്ല വാക്കുകളായ സാവിത്രി, ഉത്തമ ഭാര്യ, എന്നീ വിശേഷണങ്ങള്- സബാഷ് ഉള്പ്പെടെ, ഞാനിതാ തിരിച്ചെടുക്കുന്നു. ഫാര്യയാണത്രേ ഫാര്യ, ഫൂ!!!!!! നീ എന്നെങ്കിലും അങ്ങ് നാട്ടില് വരും. നമുക്കപ്പോള് കാണാം!!! എന്റെ മുഖ ഭാവത്തില് നിന്നും ജോസിന്റെ കാര്യത്തില് എനിയ്ക്ക് സംശയം നിലനില്ക്കുന്നതായി എന്റെ പെണ്ണുംപുള്ളയ്ക്ക് പുടികിട്ടി.
അവള് പറഞ്ഞതിതാണ്. “ അച്ചായാ അറബിയില് ഭര്ത്താവിനു ജോസ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. ( ജവാസ് എന്നോ എന്നോ മറ്റോ ആണ് കറക്റ്റ്. അതിനെ മലയാളീകരിച്ചതാണ് ജോസ്! ഈ മലയാളികളെക്കൊണ്ട് തോറ്റു!! ) ചുമ്മാ വള വളാന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെ കത്തിവെയ്ക്കുന്നപോലെ അത്ര എളുപ്പമല്ല അറബിജീവിതമെന്ന് നാലുകൊല്ലമായിട്ടും മനസ്സിലായില്ലല്ലോ- കഷ്ടം!!
നിഷ്കളങ്കരായ ഞങ്ങളെ വെറുതേ വിടാന് തീരുമാനമായി. കൃഷ്ണന്കുട്ടി നായര് നിരാശനായി. വര്ഷങ്ങള് പലതു കഴിഞ്ഞു... മാന്യരില് മാന്യനായ എനിയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും പിടികിട്ടാത്ത ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്.
സത്യത്തില് ആരാണീ ജോസ് ?????????????????
കഷ്ടം ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായില്ല ജോസ് ആരാണന്നു്
ReplyDeleteചിരിപ്പിച്ചു.ചിരിപ്പിക്കാൻ തന്നെ യാണല്ലോ ഇത്രയു കാച്ചിയത്...
Ithu nerathea evideyo vayichathanallo..
ReplyDeleteഹൈനേ...എന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റിനുള്ള ആദ്യ കമന്റിനു നന്ദി !!!
ReplyDeleteഅനോണിമസ് മുഖവുര ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേ?
Ikkama thanna pollaap👌🏽😄
ReplyDelete